MENU
PORTALE
KONTAKT
13:11_01/11/2018
ku pamięci
Polscy bohaterowie zmarli w 2018
Przed nami Uroczystość Wszystkich Świętych. Tak jak co roku, będziemy wspominać naszych najbliższych, ale nie tylko, również nieżyjących bohaterów. W niniejszym artykule postaramy się przybliżyć Wam sylwetki niektórych osób, które zmarły w tym roku, a które w jakiś sposób walczyły o wolną Polskę, lecz niekoniecznie są szerzej znanymi personami. Niniejszy tekst nie ma na celu szczegółowego opisywania ich historii, lecz jest swoistym hołdem ku pamięci tych osób.


Janusz Cywiński (ur. 27 stycznia 1921, zm. 31 stycznia 2018) - żołnierz Armii Krajowej i uczestnik Powstania Warszawskiego, za swoją walkę w konspiracji odznaczony Krzyżem Walecznych z Mieczami oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Uczestniczył w wielu ważnych akcjach , m.in. w likwidacji członków „Hotelu Polskiego” (operacja wyłapywania Żydów pragnących przedostać się za granicę). Po krachu Powstania Warszawskiego dostał się do niewoli, a z niej do 2-giego korpusu Armii Ludowej. Po wojnie kierował w Londynie kołem żołnierzy AK; był bliskim krewnym prezesa światowego związku żołnierzy AK, Czesława Cywińskiego. Działalność Janusza Cywińskiego była powodem inwigilacji jego osoby przez wywiady PRL i ZSRR.


Zdzisław Witkowski (ur. 1927, zm. 24 lutego 2018) - polski partyzant z okresu II wojny światowej oraz z czasów działań podziemia antykomunistycznego. Najpierw należał do AK, a po jej rozwiązaniu trafił do NSZ, gdzie znany był pod pseudonimem „Płomień”. Uczestniczył w wielu akcjach przeciwko UB, KBW,MO i LWP. Brał udział w ataku na konwój kolejowy Armii Czerwonej na stacji kolejowej w Zarembach Kościelnych. W 1947 ujawnił się, korzystając z amnestii.


Anna Kopeć (ur. 15 czerwca 1920, zm. 20 marca 2018) - bohaterska chłopka odznaczona tytułem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za udzieloną pomoc, mającą na celu ocalenie życia dziesięciu Żydów z rodziny Krugerów, którzy byli jej sąsiadami w Sowinie, miejscowości koło Kołaczyc w województwie Podkarpackim. Należy zaznaczyć, że udział w ukrywaniu rodziny Krugerów miały również rodziny: Stasiowskich, Hendzlów i Frączków.


Ewa Jeglińska (ur. 17 listopada 1923, zm. 9 marca 2018) – z domu Orzechowskich, uczestniczka Powstania Warszawskiego, oraz działaczka opozycji w PRL. Była córką oficera oraz nauczycielki; jej ojciec został odznaczony orderem virtuti militari za obronę Lwowa. Przygodę z konspiracją rozpoczęła kolportując prasę podziemną i szkoląc się w udzielaniu pomocy medycznej. W czasie powstania działała jako łączniczka oraz sanitariuszka na początku na Mokotowie, w późniejszym czasie działając między komendami Mokotowa i Śródmieścia. W czasie PRL była zaangażowana w kolportaż materiałów tzw. ”drugiego obiegu”.


Stanisław Likiernik (ur. 25 czerwca 1923, zm. 17 kwietnia 2018) - żołnierz armii i uczestnik Powstania Warszawskiego. Od początku 1943 r. służył w Kedywie (Kierownictwo Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej – wydzielony pion organizacyjny AK zajmujący się dywersją, sabotażem, akcjami bojowymi itp., itd.). W czasie Powstania Warszawskiego walczył w szeregach zgrupowania żołnierzy Kedywu „Radosław”. Swoje wspomnienia z okresu wojennego spisał w książce pt. „Diabelne Szczęście Czy Palec Boży? ”. Po wojnie wyemigrował do Francji, gdzie ukończył studia w paryskim instytucie nauk politycznych.


Włodzimierz Kapczyński (ur. 22 stycznia 1929, zm. 11 kwietnia 2018) - opozycjonista antykomunistyczny zarówno w czasach stalinizmu, jak i późniejszych. Był organizatorem grupy „Związek Walki Z Komunizmem”, przez co w 1948 r. został skazany na siedem lat pozbawienia wolności, lecz na mocy amnestii odzyskał wolność w 1953 r. W latach osiemdziesiątych był zaangażowany w działalność NSZZ „Solidarność”; w jej ramach był m.in. przewodniczącym Komisji Zakładowej związku przy Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego Budostal-4. Współtwórca Związku Więźniów Politycznych PRL. W okresie stanu wojennego był internowany, lecz po wyjściu na wolność nadal aktywnie uczestniczył w walce z reżimem m.in. w podziemnych strukturach „Solidarności” śląsko-dąbrowskiej. Po upadku komunizmu nadal nie zaprzestał działalności społecznej, za przykład może służyć jego uczestnictwo w Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego. W 2007r. został odznaczony orderem Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski przez śp. prezydenta Lecha Kaczyńskiego; w 2016 roku otrzymał Krzyżem Wolności oraz Solidarności


SUGESTIE
Napoleon Bonaparte
Napoleon Bonaparte - piekłoszczyk czy wielki lider?
Lord Tywin Lannister
Piesń z popularnego serialu wygrywa internety